Een jaar na het drama in Beerst: Miel en Louis, voor altijd achttien – “Ze vertrokken lachend, en kwamen nooit meer thuis”
De noodlottige rit

“Ze waren tot de laatste minuut gelukkig”
De leegte die blijft
De koesterplek bij de waterput
Aan de rand van het dorp, niet ver van waar het ongeval gebeurde, is een gedenkplek ontstaan. Een houten kruis, wat foto’s, verse bloemen en kleine kaarsjes. Buurtbewoners noemen het “de koesterplek”. Hier komen niet alleen de families, maar ook vrienden en klasgenoten van Miel en Louis om stil te staan bij hun herinnering.
De eeuwige achttien
Een dorp dat niet vergeet
In Beerst is het ongeval nog altijd onderwerp van gesprek. De gemeenschap leeft mee, en vooral jonge bestuurders worden herinnert aan de breekbaarheid van het leven. De school van Miel en Louis organiseert jaarlijks een herdenkingsmoment, met de boodschap om voorzichtig te zijn, maar ook om het leven te waarderen.
